بیو تا فضولی کنیم ...!
دل صبا که بشکنه خزون میشه باغ ما!!! « جمعه بازار ۳۰ رفاه » اندر حكايات آمده است ، روزي مش غلام حسين را مهماني چند از ولايت بابا با پيريش(جد ابادش) چون عجل در بر گرفت. ايال مربوطه را خشمي بي مقدار در بر گرفت و دندان كروچه كنان(دندان رو از خشم به هم فشردن ) ، غر و لنگ كنان ( با لحن شيرين منگه ،مش غلام را فرمود: كم (شکم) يخچال، مطابق ايام پيشين و پسين خاليست و فقط، 2 قرص استامينوفن و يك شيشه شربت سينه درد بزرگ سالان در آن يافت مي شود، لذا تا قبل از اين كه ، ته پاتيل (دیگ) را با ملاجت آشنا نكرده ام و تا اين جماعت، ماجرا را در بوق و سرنا، نكرده، و در ولايت جار نزده و ريزش آبرو به بار نياورده اند، راهي مكاني جمعه بازار نام شو كه گويند: قيمت ها در آنجا ، بسي از تش سرخ (آتش سرخ) بازار شهر اندكي ولرم تر است...! مش غلام حسين به ناچار فرمان وزير جنگ را لبيك گفته ، سوار بر پيكان 58ش مسير جاده ي برج را در پيش گرفت..... دلم خسته روحم آزارده جاي پايم سنگين گاه بي نقطه و بي مقصودم انگار گرفتاري اين زندگي لعنتي هم......... حتي ياد بودن آبي .............. دلتنگ و پژمرده ام صبا، دلتنگ و...! « گير 30 شنل قرمزي» آفتوو(آفتاب) تقريبا رسيده بيد وسط آسمون كه صداي موبايل، شنل قرمزي رو با دلخوري از زير پتو كشيد بيرون و همين جوري كه چيلش(دهانش) تا بنا گوش باز كرده بيد(بود) و خميازه ميكشيد گوشي رو جواب داد: الو ؟ صداي نكره ي پيرزني از پشت گوشي شنيده شد. ننه ي(مادر بزرگ) شنل قرمزي بيد همين طور كه مشغول احوال پرسي بيد و وراجي مي كرد،شنل قرمزي تو دل خوش گفت سلام لر بي طمع ني،بگو بينم چه مي خواي؟ نداي درونيش انگار به گوش ننه ش رسيد كه گفت : ننه والا امشو عروسي دختر دي غلوم رضان(مامان غلام رضا)، مشتي (مقداري)از اين رژ لبات و سرخاب ماتيكات و كرم پودرات سيم (براي من )برسون،نمي خوام جلو دي مندلي (مامان محمد علي)كه تازه از كويت اومده كم بيارم، مي خوام پوزش بكشم ري زمين ، تا اينقدر فيس(لاف زدن ) كويت رفتنش نده! شنل قرمزي هم همين طور كه تو دلش قه قه مي خنديد ، گفت :باشه سيت(برات) ميارم و گوشي رو قطع كرد، تو آينه سيل (نگاه) خوش (خودش) كرد، يهو انگار چيزي تو بتش(گلوش) بپره در(بپره بيرون ) پرتي زد زير خنده {مي (مگر)كسي ميتونست خندش بند بياره} سي(به) خوش گفت اي ماشاالله ، اي (اين) پيرزن بعد از 63 سال،هنوز دلش ترن(كنايه از شاداب بودن و حس جواني داشتن ) دست پيرزن هاي شيرازي هم از پشت بسته!!! ديگه فايده نداره بايد لوازم آرايشي رو سيش (برايش) مي برد. از طرفي هم بي ميل نبيد كه از خونه بره بيرون چون مي تونست، لباساش رو كه تازه از پاساژ ملت خريده بيد رو به رخ اهالي جنگل بكشونه، مخصوصا حرص اين بچه روباه نغل و گرگ چيش سفيد رو در بياره !!! صبا به توس وزید و به بوشهر نوزید!!!! پيوست: ندارد شماره:1430 تاريخ :31/5/1388 «يا هو» آقا/خانم : انسان مسلمان اينك خان كرم و لطف من پروردگار در اين ماه روحاني و نوراني گسترانيده شده،تا ميزباني براي دل توي بنده ي مسلمان در هر گوشه از اين كره ي خاكي باشد. در انتظارت بي قرار نشسته ام تا بنشيني رها از هر قيد و بند و ذلتي، قلبت را صيقلي دهي از جنس نور تا به زلالي روز تولد رسي . يك ماه مهمان مني. در خانه ي مهر من بر تو باز است مهمان حبيب من است بنشين، و آلايش ده ، تازگي بخش وسيراب شو از خان من. « درانتظار قدوم سبز شمايم» پروردگار عالم «خداوند کریم » «خخه الف: ماه رمضان مبارك، بچه ها همگي بدويم براي خود سازي!(شكم سازي نه) ب:خدايا چاكرتيم ،هواي من رو داشته باش. شرمندتم، پر از گناهم ( فضول بردن زير زمين پله نداشت خورد زمين !!!) ج:براي خونواده ودوستام (حقيقي و مجازي) هم دعا ميكنم .(ميكشمتون اگه دعام نكردين) قاتل!!! د: واسه صبا (كه وزيدنش تحت تاثير بادهاي شمال غربي كمي كم شده )جداگونه دعا ميكنم . ه: خدايا مرند نشين ما رو پشتش بگير نزار زمين بخوره، تنهاست.......!!! خر، تنها.... خ: يك خواهش لطفاً فضولي نكنين كه كي روزه مي گيره كي نمي گيره(يواشكي بياين به خودم بگين !!!) صبا پیشمه... هنر کشی تا کجا ؟!!! ساعت 12 ظهر روز چهار شنبه وارد كشتيراني والفجر 8 شديم تا به اتفاق ديگراعضاي گروه نمايش براي اجراي نمايش به مناسبت ميلاد امام زمان (عج) راهي جزيره خارگ بشيم. گروه موسيقي محلي شبديز نيز به ترمينال والفجر آمده بود تا به اتفاق هم اين سفر دريا يي رو آغاز كنيم . هوا بسيار گرم و طاقت فرسا بود و رطوبت بالا نفس كشيدن رو مشكل مي ساخت و آفتاب پوست رو مي سوزوند . ما بچه هاي نمايش كمي زود تر سوار كشتي فيروزه شديم ولي از ورود بچه هاي موسيقي به دليل داشتن ساز و سيستم صوتي ممانعت شد و با رفتار نامناسب و تند كاپتان كشتي مجبور شدند وسايل رو مجددا به ماشين برگردونند و تو اين گرما راه آمده شده رو باز گردند . هيچ كدوم از مسئولين حاضر در اسكله ، كوچك ترين تلاشي براي متقاعد كردن كاپتان و ديگر خدمه انجام نداد و تلاش هاي آقاي عمادي مدير و مجري برنامه به در بسته خورد تا كشتي از اسكله به مقصد خارگ جدا شد و ما حيرت زده در حال تماشا ....!!!(تو اين گرما چه حسي به آدم دست ميده ) صبا دیگه نمی وزه ...!!! « دروغ 30 پول » ظهر گرمی بید تو دل سرا(وسط حیاط) کنار شیر اویی(آبی) نزدیک منبع اویی نشسته بیدم و گرفتار پاک کردن ماهی های بیدم که ننم از بازار موهی فروش ها خریده بید . از یک طرف بوی سمعک موهی ها(بویی بد ماهی) زده بید تو دماغم و حالت تهوع بهم دست داده بید و گیج و گللودم (گیج) کرده بید و از طرف دیگه وینگ وینگ پخشه ها (وز وز مگس ها) که دور موهی ها زر می خوردند(می چرخیدند ) و بعد سی استراحت کردن ری دمب و سبیل و بدن مو جا خش می کردند. درجه اعصابم رو روی منفی 48 کشونده بیدن.د گاهی وقت ها با یک حرکت اکرواتیک دمب م فراریشون می دادم ولی پرروها یک دوری می زدند دوباره سر جای اولشون می نشستند( در واقع ما رو چیز فرض کرده بودند ) همین جور از گرما عرق از ری پیشونیم (روی پیشانی ) چر می کرد (می ریخت) و سر می خورد تا رو سیبیلام که تازه هم در اومده بید و از اونجا سرازیر می شد سمت دومن(پایین) و دقیقا از تو لنگ شرتم می رخت تو تشت موهینی ( ظرف ماهی )یک فضای چپلی به پا شده بید کمه بیو و بر سیل (خیلی فضای کثیفی بوجود اومده بود )
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
گاه برای رهایی از دلتنگی این سینه ی پر درد چند خطی رو اینجا سیاه می کنم
بی ریا می نویسم
از دلم می نویسم پس کسی اجازه نداره دلگیر بشه از من
چون از حقیقت می نویسم
